Nursel Ergin Fan - NEF

Amcam bizi 11 yaşındayken yurttan aldığı için babamızı görerek büyüdük. Şimdi onun da kendine ait bir hayatı var ama görüşüyoruz. Kızımı asla bırakmam, bu konuda da canım pahasına mücadele veririm ama bu benim kızımı, annemin beni sevdiğinden daha çok sevdiğim anlamına gelmiyor.

Çok acıklı bir anı bu... Düşünsene çocuksun ve tek istediğin şey birilerinin seninle ilgilenmesi. O kadar kalabalık bir yerde sana sıra gelmesi için bir şeyler yapman gerektiğini düşünüyorsun. O benden daha farklı. Bir kere bizim bırakıldığımız günü hatırlıyor.

Afyon’da. Abim benim hatırım için ona ulaşmayı başarmış. Duyduğumda neler hissettiğimi anlatamam. Hayatım boyunca hep merak ederdim nasıl biri olduğunu. Hatta “Film Gibi” diye bir program vardı hani, orada da böyle yıllardır görüşmeyen aileler bir araya gelirdi.

Röportajı Oya Kayacık ve Kasımpaşa’daki kardeşlerin için kabul etmişsiniz...Nursel: Benim çocukluğuma dair tüm anılarımda Oya anne var. Anne ve babam beni yuvaya bıraktıklarında o kadar küçükmüşüm ki hiçbir şey hatırlamıyorum. Hatta ilkokula gidene kadar olayın farkında bile değildim.